Mens
Een bredere blik op gezondheid, chronische ziekte, pijn en herstel.
Ik verbind geneeskunde, gezondheid, leiderschap en transitiedenken om de beweging van ziektegerichte naar gezondheidsgerichte zorg te versnellen.
Ik ben Lian Tjon Soei Len, anesthesioloog en pijnspecialist, en arts met expertise in leefstijl- en integratieve geneeskunde.
In de pijngeneeskunde leerde ik hoe belangrijk het is om verder te kijken dan een lichamelijke afwijking, diagnose of behandeling. Vooral bij chronische ziekten en aanhoudende klachten zoals pijn is er zelden één verklaring. Lichamelijke, psychologische en sociale processen beïnvloeden elkaar voortdurend. Die brede blik vormt de basis van mijn werk.
Ik werk vanuit de overtuiging dat goede zorg niet alleen gericht moet zijn op het behandelen van ziekte, maar ook op het versterken van gezondheid, herstelvermogen en kwaliteit van leven.
Leefstijlgeneeskunde maakt wetenschappelijk onderbouwde leefstijlinterventies een vast onderdeel van de reguliere zorg. Zij richt zich op het voorkomen en behandelen van chronische aandoeningen en op het ondersteunen van gezondheid en herstel.
Dat vraagt om aandacht voor de mens achter de klacht, voor wat iemand zelf kan beïnvloeden en voor de voorwaarden die gezond leven mogelijk maken.
In 2023 uitgeroepen tot Leefstijlprofessional van het Jaar door de Vereniging Arts en Leefstijl.
Een bredere blik op gezondheid, chronische ziekte, pijn en herstel.
Scholing, leiderschap en het ontwikkelen van gezondheidsgerichte zorg in de praktijk.
Het verbinden van zorg, leefomgeving, regionale netwerken en structurele verandering.
Als arts, trainer, spreker en strategisch adviseur verbind ik medische kennis met leefstijl, een brede blik op pijn en neuroplastische klachten, leiderschap, coaching en transitiedenken. Daarmee wil ik bijdragen aan de beweging van ziektegerichte naar gezondheidsgerichte zorg — voor patiënten, professionals en het zorgsysteem.
De moderne geneeskunde heeft ons veel gebracht. Tegelijkertijd weten we dat gezondheid niet alleen vanuit lichamelijke processen kan worden begrepen. Wat er in ons lichaam gebeurt — waaronder in het brein, zenuwstelsel, hormonale systeem en immuunsysteem — staat in voortdurende wisselwerking met onze gedachten en gevoelens, stress, leefstijl, sociale omstandigheden en leefomgeving. Gezondheid en ziekte worden gevormd in deze samenhang.
Gezondheid ontstaat in de wisselwerking tussen mensen, hun leef- en werkomstandigheden en de zorg die zij ontvangen of verlenen. Daarom vraagt gezondheidsgerichte zorg om keuzes die niet alleen worden gestuurd door productie en financieel rendement, maar vooral door wat van waarde is voor patiënten en zorgprofessionals. Door te stoppen met zorg die weinig toevoegt, ontstaat ruimte voor zorg die werkelijk bijdraagt aan gezondheid en kwaliteit van leven.
Leefstijlgeneeskunde maakt wetenschappelijk onderbouwde leefstijlinterventies een vast onderdeel van de reguliere zorg. Zij richt zich op het voorkomen en behandelen van chronische aandoeningen en op het ondersteunen van gezondheid, herstel en kwaliteit van leven.
Voeding, beweging, slaap, stress en ontspanning, sociale verbinding, middelengebruik en onze leefomgeving beïnvloeden voortdurend onze biologie, ons brein en zenuwstelsel en ons vermogen om te herstellen. Vooral bij chronische ziekten en aanhoudende klachten verdienen deze factoren aandacht naast diagnostiek en behandeling.
Ziekte en aanhoudende klachten zijn geen kwestie van eigen schuld. Tegelijkertijd kunnen mensen vaak zelf iets doen om hun gezondheid, herstel en kwaliteit van leven te ondersteunen. Welke mogelijkheden iemand daarvoor heeft, wordt mede bepaald door sociale omstandigheden en leefomgeving. Goede zorg kijkt daarom niet alleen naar wat iemand zelf kan veranderen, maar ook naar de ondersteuning en voorwaarden die nodig zijn om verandering haalbaar en duurzaam te maken.
De zorg heeft hierin een actieve rol. Zorgprofessionals kunnen mensen helpen ontdekken wat zij zelf kunnen doen om hun gezondheid en herstel te ondersteunen en het effect van een behandeling te vergroten. Juist rondom een diagnose of behandeling kan een moment ontstaan waarop iemand meer openstaat voor verandering. Door aan te sluiten bij wat voor die persoon belangrijk is en samen te werken met regionale zorg- en welzijnsnetwerken, kan die verandering ook buiten de spreekkamer worden ondersteund.
Niet alleen adviseren wat gezonder is, maar samen mogelijk maken wat gezondheid ondersteunt.
Met het systeem bedoel ik het geheel van overtuigingen, dagelijkse werkwijzen en structuren dat bepaalt hoe we naar gezondheid en zorg kijken, hoe we handelen en hoe we de zorg organiseren. Een transitie ontstaat wanneer denken, doen en organiseren in samenhang veranderen. Dat raakt dus ook aan financiering, beoordeling, afspraken en verantwoordelijkheden — en bepaalt uiteindelijk of vernieuwing een blijvende plek krijgt.
Dat vraagt ook om een bredere blik op wat als bewijs telt. Wetenschappelijke kennis blijft essentieel, maar is niet de enige bron van goede zorg. Ook de ervaringen van patiënten, het vakmanschap van professionals en wat in de dagelijkse praktijk van waarde blijkt, moeten meewegen. Niet alles wat ertoe doet, laat zich direct vangen in protocollen, cijfers of vooraf vastgestelde uitkomsten.
Een werkelijke transitie verandert niet alleen hoe we zorg organiseren, maar vooral hoe we naar gezondheid en goede zorg kijken.
Mijn bijdrage richt zich op twee verbonden opgaven: hoe maken we gezondheid en leefstijl een vanzelfsprekend onderdeel van de zorg, en hoe zorgen we ervoor dat zorgprofessionals zelf gezond, fit en vitaal kunnen blijven? Als arts en transitiewerker verbind ik medische inhoud, leefstijl, leiderschap en transitiedenken. Zo help ik professionals en organisaties onderzoeken wat er nodig is om gezondheidsgerichte zorg in visie én dagelijkse praktijk vorm te geven.
De werkelijke vernieuwing zit zelden alleen in een consult, programma of instrument. Ze ontstaat in de verbinding tussen ziekenhuis, eerste lijn, sociaal domein, patiënten, kennispartners en financiers.
De patiënt leeft grotendeels buiten het ziekenhuis. Gezondheidsgerichte zorg vraagt daarom niet alleen om een verwijzing, maar om een netwerk waarin partijen samen verantwoordelijkheid blijven dragen.
Een pilot wordt pas duurzaam wanneer kennis blijft circuleren, professionals elkaar blijven ontmoeten en financiering, eigenaarschap en leiderschap vanaf het begin worden meegenomen.
Drie jaar lang werkte ik in het Dijklander Ziekenhuis samen met drie zorgverzekeraars aan een vernieuwende aanpak waarin leefstijl een structurele plaats kreeg binnen de medisch-specialistische zorg. Die ervaring liet mij zien dat een succesvolle pilot nog geen duurzame verandering is. Ook wanneer de inhoudelijke waarde wordt herkend, ontstaat borging niet vanzelf. Financiering, eigenaarschap, samenwerking en gezamenlijk leren moeten vanaf het begin onderdeel zijn van het ontwerp.
De innovatie is niet alleen wat je doet. De werkelijke innovatie is hoe je het samen duurzaam mogelijk maakt.
Lezingen, interviews, scholingen en interactieve sessies over een brede blik op pijn en neuroplastische klachten, leefstijlgeneeskunde, medisch leiderschap en de transitie naar gezondheidsgerichte zorg.
Bekijk de thema’s →Ik verbind medische inhoud, strategie en dagelijkse praktijk om gezondheid en leefstijl duurzaam te verankeren binnen zorgorganisaties.
Lees over mijn aanpak →Ik adviseer en begeleid professionals, leiders en organisaties bij strategische vraagstukken, leiderschapsontwikkeling en complexe veranderingen in de zorg.
Bekijk mijn aanpak →Mijn lezingen combineren wetenschap, klinische ervaring, persoonlijke reflectie en concrete handelingsperspectieven voor professionals en organisaties.
Lichaam en geest zijn in de zorg lange tijd als afzonderlijke domeinen behandeld. Deze lezing laat zien hoe brein, zenuwstelsel, emoties, verwachtingen en lichamelijke processen voortdurend op elkaar inwerken — en waarom deze kennis essentieel is voor goede zorg.
Een actuele en mensgerichte uitleg van pijn als beschermend proces. Over nociceptie, sensitisatie, neurale circuits, veiligheid, leefstijl en de biopsychosociale factoren die pijn kunnen beïnvloeden of onderhouden.
Wat betekent het werkelijk om gezondheid centraal te stellen? Een verkenning van de beweging van behandelen naar voorkomen, herstellen en versterken — en van de consequenties voor professionals, organisaties en beleid.
Leefstijl is geen los programma naast de behandeling. Deze lezing gaat over de wetenschappelijke basis, de rol van de zorgprofessional en de voorwaarden die nodig zijn om leefstijl bespreekbaar en toepasbaar te maken in de praktijk.
Verandering gaat zelden zonder ongemak. Deze lezing onderzoekt wat er gebeurt wanneer oude zorgpatronen niet meer voldoen, terwijl een nieuwe praktijk nog vorm moet krijgen — en welk leiderschap in die tussenfase nodig is.
Veel zorgorganisaties onderschrijven het belang van preventie, leefstijl en passende zorg. De uitdaging zit meestal niet in de intentie, maar in de vertaling naar leiderschap, besluitvorming, werkprocessen en professioneel handelen. Ik help organisaties om die beweging inhoudelijk scherp, praktisch uitvoerbaar en duurzaam te maken.
Daarbij werk ik op het grensvlak van medische inhoud en organisatieverandering. Ik breng professionals, management en bestuur bij elkaar, help een gezamenlijke koers formuleren en vertaal deze naar concrete interventies, scholing, implementatie en evaluatie.
“De beweging naar andere zorg begint vaak met ongemak: het oude werkt niet meer, terwijl het nieuwe nog niet vanzelfsprekend is.”Transitiepijn is de tussenfase waarin mensen en organisaties bestaande overtuigingen en werkwijzen moeten loslaten om ruimte te maken voor iets nieuws.
In deze thema’s verbind ik medische kennis met vragen over mens-zijn, professioneel handelen en de toekomst van de zorg. De komende periode worden deze reflecties verder uitgewerkt tot publicaties en essays.
Waarom de transitie van de zorg niet alleen gaat over organisatie, financiering of technologie, maar ook over vakmanschap, waarden en de ruimte om werkelijk mensgerichte zorg te bieden.
Over pijn als beschermend proces, de invloed van veiligheid en context, en de noodzaak om voorbij de tegenstelling tussen “lichamelijk” en “psychisch” te denken.
Een reflectie op de spanning tussen protocollen, bewezen effectiviteit en de unieke werkelijkheid van patiënten — waarin lijden, onzekerheid en improvisatie niet altijd in een meetbaar systeem passen.
Een groeiende verzameling van publicaties, gesprekken en projecten waarin geneeskunde, gezondheid en zorgtransitie samenkomen.
Voor lezingen, onderwijs, strategisch advies, leiderschapsontwikkeling of een inhoudelijke samenwerking kun je rechtstreeks contact opnemen.